تفاوتى در اين امر پديد نمىآيد . آنان بايد بدانند كه استوارى پايگاههاى دين و طرد انديشه هاى مادّى و الحادى ، جز با كوشش و تلاش جدّى پيوسته براى تقويت اين دو انديشهء بنيادين ميسّر نخواهد گشت : اوّل : گسترش دادن روحيّهء دينى در ميان مردم ، در زندگى فردى و اجتماعى ، از راه آشنا كردن ايشان با تعاليم درست و دست اول دين ، از جمله ضرورت بدل ناپذير اجراى راستين عدالت اجتماعى و قسط قرآنى ، تا زندگى آنان رنگ دينى به خود بگيرد ، و فعّاليّتهاى ايشان براى هدفهاى بلند انسانى صورت پذيرد . . . دوّم : رواج يافتن ميانه روى و توازن در نظام اقتصادى جامعه ، تا طرز معيشت مردم صورتى اسلامى پيدا كند . و اين جز با پيريزى اقتصادى سالم و متوازن تحقّق نخواهد يافت ، اقتصادى كه نه « تكاثر » را برتابد نه « فقر » را .